La traducción de los aforismos completos de Wallace Stevens, uno de los mejores poetas norteamericanos del siglo XX.

Insertado en la estirpe poética que nace en Mallarmé y Valéry, Wallace Stevens es, sin duda, uno de los grandes poetas norteamericanos del siglo XX.

Ahora tenemos el privilegio de publicar una excelente versión de sus aforismos completos, que nunca antes se habían traducido íntegramente al castellano. A través de estas páginas, en rigurosa edición bilingüe, podemos acceder a la esencia del pensamiento de Stevens, a su visión de la poesía y de la creación artística, a sus inteligentes consideraciones en …

Hiriguneko etxe orratzetako leihoetako argiek hiriko aldirietako txabolen suek bezainbesteko duintasunez sortu ditzakete itzalak. Eta itzalak izan daitezke giza haragizkoak edota ke hutsezkoak. Itzala izan daiteke zapi more desolatu baten azken hegaldiarena edo maindire horitu baten destolestearena. Katu zauritu baten isatsarena edo katuaren isatsa hatzetan daraman arratoiarena. Horma-ordulari nagi baten orratz estatikoarena edo txingarren bazka izateko jaio ez den ezpelarena. Lan bila iratzarri behar duenarena edo bart lanetik bota zutenarena. Ez lo hartu ez ihes egin ezin duen emakumearen negar beroarena edo loak nahiz ihesak garaitu duen gizonaren izerdi hotzarena. Itzala izan daiteke zurea edo nirea. Akaso itzalak dira duintasuna …

Errekara doa neska gaztea goizalde fresko batean. Ez baita eguzkia goratu zeruaren erdira, ez baitu zeruak erakutsi, lainoen artetik, urdinaren oparia. Sartu da errekara neska gaztea, plista-plasta. Entzun ditu, ozta-ozta, ahazturaren lehen zurrumurruak eta koxk egion dio ur hotzak oin txikietan. Bere izotzetara erakarri du urak, maitasunez, neskaren odola. Ubeldu zaizkio oinak masusta bi bailiran urrezko sastrakan. Irten da uretatik neska. Irten da haurra isuriaren zoramenetik. Etzan da belarretan eta, magiaz betea, beretzat agertu da eguzkia, erreka lagunaren ertza epeldurik. Horitu da belarra. Horitu dira hostoak zuhaitzetan. Goritu da lurra suaren gainean. Goritu da burdina herriaren barruan.

Kirmen Uribek itsas kanten eta poemen antologia pertsonal bat egin du, ahozko tradizioko altxorrak jaso eta euskal idazleen idatziekin elkarrizketan jarriz. Alde batetik ahozko kantuak eta beste batetik idatzizko poemak txirikordatu egin ditu; kantu zaharrekin hasi eta XXI. men-deko poemekin bukatu, tartean bertsoak, bertso-jarriak, kantak, poema errimatuak eta askeak tartekatuz. Hau ez da bilduma bat, sorta baizik. Itsasoaren aitzakian sortutako guztia jasotzeko hainbat liburu beharko lirateke. Kirmen Uribek hobetsi egin du liburuaren osotasuna, poemak eta kanta solteak baino. Hobetsi egin ditu kantak poemak baino, eta poema klasikoak garaiki-deen gainetik. Badago testuekin jolas egiteko gogo bat. Ez dira sarrera akademikoak, litera-rioak …